Cena in Emmaus, Caravaggio, 1596 – 1602, National Gallery, LONDON.

Lc. 24, 13-35

¹³ Et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Hierusalem nomine Emmaus ¹⁴ et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quae acciderant ¹⁵ et factum est dum fabularentur et secum quaererent et ipse Iesus adpropinquans ibat cum illis ¹⁶ oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent ¹⁷ et ait ad illos qui sunt hii sermones quos confertis ad invicem ambulantes et estis tristes ¹⁸ et respondens unus cui nomen Cleopas dixit ei tu solus peregrinus es in Hierusalem et non cognovisti quae facta sunt in illa his diebus ¹⁹ quibus ille dixit quae et dixerunt de Iesu Nazareno qui fuit vir propheta potens in opere et sermone coram Deo et omni populo ²⁰ et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotum et principes nostri in damnationem mortis et crucifixerunt eum ²¹ nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israhel et nunc super haec omnia tertia dies hodie quod haec facta sunt ²² sed et mulieres quaedam ex nostris terruerunt nos quae ante lucem fuerunt ad monumentum ²³ et non invento corpore eius venerunt dicentes se etiam visionem angelorum vidisse qui dicunt eum vivere ²⁴ et abierunt quidam ex nostris ad monumentum et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt ipsum vero non viderunt ²⁵ et ipse dixit ad eos o stulti et tardi corde ad credendum in omnibus quae locuti sunt prophetae ²⁶ nonne haec oportuit pati Christum et ita intrare in gloriam suam ²⁷ et incipiens a Mose et omnibus prophetis interpretabatur illis in omnibus scripturis quae de ipso erant ²⁸ et adpropinquaverunt castello quo ibant et ipse se finxit longius ire ²⁹ et coegerunt illum dicentes mane nobiscum quoniam advesperascit et inclinata est iam dies et intravit cum illis ³⁰ et factum est dum recumberet cum illis accepit panem et benedixit ac fregit et porrigebat illis ³¹ et aperti sunt oculi eorum et cognoverunt eum et ipse evanuit ex oculis eorum ³² et dixerunt ad invicem nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via et aperiret nobis scripturas ³³ et surgentes eadem hora regressi sunt in Hierusalem et invenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant ³⁴ dicentes quod surrexit Dominus vere et apparuit Simoni ³⁵ et ipsi narrabant quae gesta erant in via et quomodo cognoverunt eum in fractione panis.

Solamente quisiera poner un poema que comenta por sí solo la escena apenas leída de los discípulos de Emaús. Es un poema del chileno Ibáñez Langlois, poeta que en su madurez empieza a omitir los signos de puntuación escritos, por lo que los hace el mismo lector casi sin darse cuenta.

Jesús pero qué enamorado